İnsanın, Rabbine en yakın olduğu zaman

Sual: Namazı nasıl kılmalı ki kabul olma ihtimali olsun?

Cevap: İmam-ı Rabbani hazretleri Mektûbât kitabının birinci cild 304. mektupta buyuruyor ki: Peygamberimiz “aleyhi ve alâ âlihissalâtü vesselâm” buyurdu ki, (İnsanın, Rabbine en yakın olduğu zaman, namaz kıldığı zamandır). Namaz kılan bir kimse, Rabbi ile konuşmakta, Ona yalvarmakta ve Onun büyüklüğünü ve Ondan başka her şeyin hiç olduğunu görmektedir. Bunun için, namazda korku, dehşet, ürkmek hâsıl olacağından, teselli ve rahat bulması için, namazın sonunda, iki defa selâm vermesi emir buyuruldu. Peygamberimiz “sallallahü aleyhi ve sellem” bir hadîs-i şerifte, (Farz namazdan sonra 33 tesbih, 33 tahmid, 33 tekbir ve bir de tehlil) emir etmiştir. Bunun sebebi, bu fakirin anladığına göre, namazdaki kusurlar (Tesbih) ile örtülür. Lâyık olan, tam ibadet yapılamadığı bildirilir. (Tahmid) ile, namaz kılmakla şereflenmenin Onun yardımı ve eriştirmesi ile olduğu bilinerek, bu büyük nimete şükür, hamd edilir. (Tekbir) ederek de, Ondan başka ibadete lâyık kimse olmadığı bildirilir.

[Bu mühim sünneti elden kaçırmamalı. Camilerde, cenaze olduğu zamanda da, Âyet-el-kürsî ile tesbihleri terk etmemelidir].

Namaz, şartlarına ve edeblerine uygun olarak kılınır ve yapılan kusurlar da böylece örtülüp, namazı nasip ettiğine de şükür edip ve ibadete, başka hiç kimsenin hakkı olmadığı, kalbinden temiz ve hâlis olarak, kelime-i tevhid ile bildirilince, bu namaz, kabul olunabilir. Bu kimse, namaz kılanlardan ve kurtuluculardan olur. Ya Rabbi! Peygamberlerinin en üstünü hürmeti için “aleyhi ve alâ âlihimüssalevâtü vetteslîmât” bizleri “kaddesallahü teâlâ esrârehümül’azîz” namaz kılan ve kurtulan, mesut kullarından eyle! Âmin. (Mektûbât Tercemesi s. 488)